Tło nagłówka. Reliefowa ścieżka prowadząca dla osób niewidomych. Mediolan logo - Biuro Planowania Dostępności

tu jesteś:  STRONA STARTOWA /  DLACZEGO WARTO BYĆ DOSTĘPNYM? /  OSOBY NIEPEŁNOSPRAWNE W POLSCE /

OSOBY NIEPEŁNOSPRAWNE W POLSCE

LICZBA OSÓB Z NIEPEŁNOSPRAWNOŚCIAMI

Niemal 5,5 miliona osób, czyli aż 15% Polaków to osoby z różnym typem i rodzajem niepełnosprawności. Często osoba niepełnosprawna kojarzona jest tylko z osobą poruszającą się na wózku inwalidzkim. Winne są temu między innymi przepisy. Artykuł 5 Ustawy Prawo Budowlane z 1994 roku jasno mówi, że w budynkach użyteczności publicznej i mieszkaniowego budownictwa wielorodzinnego należy zapewnić niezbędne warunki do korzystania z nich przez osoby niepełnosprawne, a w szczególności poruszające się na wózkach inwalidzkich.

Tymczasem już sama grupa osób z niepełnosprawnościami ruchu jest niezwykle zróżnicowana. To nie tylko osoby poruszające się na wózkach inwalidzkich, ale także osoby poruszające się przy pomocy kul, osoby z niepełnosprawnościami manualnymi i wieloma innymi. Nie możemy też zapominać między innymi o osobach niewidomych i niedowidzących, niesłyszących i niedosłyszących, osobach z niepełnosprawnościami intelektualnymi.

Praktycznie każda niepełnosprawność jest inna, zależnie od jej rodzaju i stopnia, psychiki osoby niepełnosprawnej, czy otoczenia, w którym osoba ta funkcjonuje.

DOSTĘPNOŚĆ WOKÓŁ NAS

Stopień dostępności przestrzeni publicznej, budynków użyteczności publicznej oraz budynków mieszkalnych wciąż jest zbyt niski. Najgorzej jest z dostępnością obiektów budowlanych, czy głównych ciągów komunikacyjnych w małych miastach oraz na wsi.

Nieco lepiej sytuacja wygląda w średnich i dużych miastach. Mamy coraz więcej urzędów, przychodni oraz dużych obiektów handlowych spełniających przynajmniej minimalne standardy dostępności dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Zapomina się jednak o rozwiązaniach tworzonych z myślą o osobach z dysfunkcjami wzroku czy słuchu.

DOBRE CHĘCI TO ZA MAŁO

Dobrych chęci nie brakuje, jednak próby zapewnienia dostępności, podejmowane przez osoby nieposiadające wystarczającej wiedzy, często kończą się tworzeniem kolejnych barier. Możemy znaleźć osiedla, na których przy schodach prowadzących do klatek zainstalowano podnośniki dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich. Niestety przycisk służący do wezwania dozorcy obiektu dostępny jest dopiero po pokonaniu schodów. Rozwiązanie jest więc całkowicie bezużyteczne, a dodatkowo dozorca zazwyczaj nie potrafi uruchomić takiego podnośnika. W celu uniknięcia błędów, planowanie dostępności najlepiej powierzyć specjalistom.

POLSKIE PRZEPISY

Podstawowe przepisy dotyczące procesu budowlanego możemy znaleźć w Ustawie Prawno Budowlane oraz Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Bardziej szczegółowe dane dotyczące budynków o określonych funkcjach (hoteli, obiektów sportowych), czy pieszych przestrzeni miejskich znajdziemy między innymi w rozporządzeniach dotyczących obiektów hotelarskich, obiektów sportowych, dróg publicznych, czy infrastruktury drogowej.

Niestety w wielu przypadkach przepisy są zbyt ogólne, niejasne lub wręcz ze sobą sprzeczne. Inne warunki budowania pochylni dla osób z niepełnosprawnościami określa rozporządzenie dotyczące budynków, a inne dotyczące obiektów drogowych. W przypadku miejsc parkingowych dla samochodów, którymi poruszają się osoby z niepełnosprawnościami, w różnych miejscach podane są różne wymiary.

Wiele zapisów jest zupełnie nierespektowanych, jak chociażby te o konieczności kontrastowego oznaczenia krawędzi stopni, ułatwiającego korzystanie ze schodów osobom niedowidzącym.

W innych przypadkach spełnienie warunków opisanych w przepisach, wcale nie gwarantuje zapewnienia dostępności. Zapisy dotyczące toalet dla osób z niepełnosprawnościami wymagają zapewnienia odpowiedniej przestrzeni manewrowej oraz szerokości drzwi, nie ma jednak mowy o sposobie rozmieszczenia poszczególnych elementów wyposażenia. Dlatego często możemy spotkać toalety, w których pomimo odpowiedniej wielkości pomieszczenia, dojechanie wózkiem inwalidzkim do umywalki lub muszli ustępowej jest niemożliwe, a lustro czy włącznik światła pozostają poza zasięgiem osoby poruszającej się na wózku inwalidzkim. Zdarzają się także toalety dla osób niepełnosprawnych, w których spłuczka uruchamiana jest nogą.

ILE KOSZTUJĄ BŁĘDY?

Koszty takiego stanu rzeczy są ogromne. Poprawianie błędów kosztuje znacznie więcej, niż wykluczenie ich na etapie projektu. Dlatego warto korzystać z pomocy specjalistów z zakresu planowania dostępności, którzy dzięki swojej wiedzy pomogą wyeliminować wszystkie wady projektu jeszcze przed ich powstaniem w rzeczywistości.

Olbrzymie są również koszty społeczne. Brak dostępu do podstawowych usług, brak możliwości pełnoprawnego uczestniczenia w życiu społecznym i kulturalnym, brak dostępu do nauki. To tylko nieliczne problemy, które dzięki planowaniu dostępności można rozwiązywać.

W.   www.bepede.pl
E.    biuro@bepede.pl
T.    +48 502 706 177

Valid XHTML 1.0 Strict

Logotyp - Biuro Planowania Dostępności