Tło nagłówka. Reliefowa ścieżka prowadząca dla osób niewidomych. Mediolan logo - Biuro Planowania Dostępności

tu jesteś:  STRONA STARTOWA /  DLACZEGO WARTO BYĆ DOSTĘPNYM? /  PLANOWANIE DOSTĘPNOŚCI NA ŚWIECIE /

PLANOWANIE DOSTĘPNOŚCI NA ŚWIECIE

PRAWO NA ŚWIECIE

Początki planowania dostępności przypadają na lata 80 ubiegłego wieku. Między innymi w Stanach Zjednoczonych, czy Wielkiej Brytanii rozpoczęto intensywne badania nad dostępnością przestrzeni i budynków. Zaowocowały one powstaniem licznych aktów prawnych i norm, takich jak amerykański Americans with Disabilities Act z 1990 roku, brytyjski The Disability Discrimination Act z 1995 roku, czy mające stać się zalążkiem ogólnoeuropejskiego prawa European Manual for an Accessible Built Enviroment z 1990 roku. Pomysł ten niestety upadł.

Przepisy tworzone na początku lat 90 są wciąż aktualizowane i uzupełniane o szczegółowe rozwiązania normatywne dotyczące przestrzeni architektonicznej. Pomagają również liczne, rzetelnie i szczegółowo opracowane publikacje.

USTAWODAWSTWO ŚWIATOWE, A USTAWODAWSTWO POLSKIE

Polskie przepisy pozostają daleko w tyle za zachodnimi wzorcami. Wystarczy proste porównanie - rozszerzający przepisy amerykańskie Americans with Disabilities Act - Standards for Accessible Design z 1994 roku, zaktualizowane ostatnio w 2010 roku to ponad 250-stronicowy dokument, opatrzony licznymi ilustracjami. Polskie przepisy dotyczące tworzenia architektury dostępnej łącznie zajmą 20-30 stron. Są one jednak porozrzucane po różnych ustawach i rozporządzeniach, a dodatkowo często ze sobą sprzeczne i niepełne, dlatego trudno podać ich dokładną liczbę.

ARCHITEKTURA HISTORYCZNA

Znacząco różnimy się także w podejściu do budynków zabytkowych. Świetnym przykładem może być tu paryski Luwr, w którym znaczące części budynku zostały całkowicie przebudowane, żeby zwiększyć wygodę poruszania się po przestrzeni muzealnej, a także zapewnić możliwość swobodnego przemieszania się po salach wystawowych osobom poruszającym się na wózkach inwalidzkich. Jest to podejście, zgodnie z którym architektura historyczna podlega ochronie, jednak jednocześnie nie można zapominać, że powinna ona odpowiadać potrzebom współczesnego człowieka oraz spełniać dzisiejsze standardy. W Polsce jeszcze bardzo daleko do tego typu myślenia.

ARCHITEKTURA WSPÓŁCZESNA

Również tu dzieli nas ogromy dystans od światowych liderów dostępności. Na zachodzie standardem jest stosowanie map dotykowych oraz ścieżek prowadzących dla osób niewidomych, metro w Sztokholmie posiada wagony dla alergików, do których nie można wprowadzać psów, w Centrum Pompidou wykonano próbę przełożenia obrazów tworzonych na płótnie na przestrzenną formę dotykową, czytelną dla osób niewidomych. Za przykład architektury spełniającej najwyższe standardy planowania dostępności mogą posłużyć targi w Mediolanie. Układ architektoniczny, a także zastosowanie między innymi map dotykowych, ścieżek prowadzących, a także ruchomych chodników, w znaczący sposób ułatwia poruszanie się po tej olbrzymiej przestrzeni.

W Polsce zaczynają pojawiać się przykłady rozwiązań na światowym poziomie. Są one jednak nieliczne, a świadomość konieczności tworzenia architektury zgodnej ze standardami planowania dostępności jest wciąż zbyt mała.

W.   www.bepede.pl
E.    biuro@bepede.pl
T.    +48 502 706 177

Valid XHTML 1.0 Strict

Logotyp - Biuro Planowania Dostępności